Alejandro Toledo Martínez

De endolinguïstiek werd in 1993 opgericht door C. S. Meulemans en J. Á. Elias. Alejandro Toledo Martínez begon in 1997 bij hen te studeren en zet, nu zij er niet meer zijn, het door hen begonnen onderzoek voort. Hij is niet de grondlegger van de discipline, maar haar voortzettende onderzoeker.

Zijn eigen bijdrage is het systematiseren van de discipline en het ontwikkelen van haar qualische en quantische dimensie — in het bijzonder het OAS-model van zeven presymbolische medeklinkerklassen, en een manier om betekenis te lezen niet als denotatie maar als een resonerende stapel diepten.

Meulemans en Elias waren in de eerste plaats taaldocenten, werkzaam sinds de jaren vijftig, en de endolinguïstiek groeide inductief uit die praktijk: een toepassing voordat het een theorie was. Haar meest directe nut blijft de toegepaste endolinguïstiek: een methodiek voor versneld talen leren.

Uit die kern zijn verschillende verbonden disciplines gegroeid: de endolinguïstiek, die de diepe structuren van taal (het endolenguaje) onder het waarneembare oppervlak (het exolenguaje) bestudeert via binaire en ternaire codes; de qualische metafysica, een ontologie van het verschijnen gebouwd op het begrip cualo; de psychofonologie, de studie van hoe denken klank wordt; en de cryptologische sociolinguïstiek, die het publieke discours leest als een gelaagd coderingssysteem.

Hij houdt deze ideeën voor hypothesen die met lang werk verdiend zijn, niet voor vaststaande resultaten. De methode is behoedzaam en falsifieerbaar opgezet. De endolinguïstiek vervangt de historische taalkunde niet — zij veronderstelt haar. Het is geen etymologie en geen mystiek; hooguit een gedisciplineerde wetenschap van schijnbare toevalligheden.

Zijn fictie bewerkt hetzelfde materiaal met andere middelen: historische spionage, filosofische cyberpunk en geopolitieke thrillers.

Deze site is zijn onafhankelijke uitgeverij: boeken koop je rechtstreeks bij de auteur, digitaal en DRM-vrij.